„Palący się proch strzelniczy w łusce naboju wytwarza dużą ilość gazów, które powodują przesuwanie się pocisku w lufie. Jeżeli w lufieznajdzie się jakaś przeszkoda w postaci piasku, brudu, rdzy, śniegu, szmat lub pakuł, ciśnienie gazów może spowodować uszkodzenie lufy. Najczęstszym uszkodzeniem w tym przypadku jest rozdęcie lufy. Uszkodzeniom takim zapobiega czyszczenie lufy przed strzelaniem.
Parcie gazów na wszystkie strony w lufie powoduje także ruch broni do tyłu, zwany odrzutem broni. Wielkość tego odrzutu jest tyle razy mniejsza, ile razy cięższy jest karabinek od pocisku. Kbks wz. 48 jest 1500 razy cięższy od pocisku, a więc odrzut przy strzelaniu jest kilkakrotnie mniejszy od odrzutu przy strzelaniu z karabinu wojskowego. W efekcie ma on bardzo mały wpływ na celność strzelania.
b) Lot pocisku w powietrze
Pocisk wylatuje z lufy kbks z prędkością około 350 msek. Posiada on określoną energię i kierunek lotu, które pod wpływem oporu powietrza
i przyciągania ziemskiego maleją. Działanie tych sił sprawia, że pocisk zakreśla krzywą, zwaną torem pocisku (ryc. 38). Krzywa zakreślona przez pocisk w powietrzu w miarę oddalania od wylotu lufy obniża się w stosunku do linii rzutu (stanowiącej przedłużenie osi przewodu lufy) oraz zbliża się do Unii celowania, (prosta łącząca oko strzelca, środek szczerbinki na poziomie jej górnej krawędzi, wierzchołek muszki i punkt celowania).“(2)