„0 czym rozmawialiśmy. Matka mówiła mi kiedyś, że jestem dzieckiem miłości, że będę w życiu przez wszystkich kochany. Owszem, byłem kochany, ale nie tak jak ja tego chciałem. W młodości nie miałem tego czego mi brakowało, potem te dziewczyny dały mi dużo, ale jeszcze nie wszystko. Ciągle było mi za mało. Gdy byłem małym chłopcem zadawałem sobie pytanie, dlaczego ja żyję Kim jestem Zawsze w odpowiedzi była jakaś dziewczyna. Chciałem jej dać siebie To moje ciągle poszukiwanie uczucia spowodowało, że stałem się niewolnikiem miłości. Wszystko co robiłem, to tylko, z miłości.
— Czy z miłości pan kradł
— Oczywiście. Zeby jednym dać, musiałem wziąć drugim.
— Tylko, że czterem dziewczynom pan brał, a może piąta coś dostała.
— Może akurat ta piąta była warta prezentu.
— Kim pan chciał być
— W swym notesie napisałem, że chciałem być Indianinem, to znaczy pokazywać to co czuj», działać tak jak ja chcę. Dlaczego mnie teraz sądzicie Nie jestem przestępcą. Ja przecież kochałem. Nie czytałem nigdy „Hamleta". Nie wiem kto to był ten Hamlet, ale wiem, że powiedział „Być albo riie być". W tym powiedzeniu jest wszystko. Ja chciałem być! Dlatego kochałem, dlatego chciałem być kochany.
— Do kogo ma pan teraz pretensje“(3)